علوم جنگل

وبلاگ علوم جنگل ،گياهان دارويي صنعتي و منابع طبیعی ایران و جهان

زنده یاد کریم ساعی در سال ۱۲۸۹ هجری شمسی در شهر مقدس مشهد دیده به جهان گشود.تحصیلات ابتدایی و متوسطه  را در شهر خود تمام کرد.در سال ۱۳۱۰ با درجه ی مهندسی از دانشکده ی فلاحت فارغ التحصیل شد.برای ادامه ی تحصیل به همراه اولین گروه دانشجویان ایرانی راهی کشور فرانسه شد و در کنکور انستیتو اگرونومیک پاریس که از مراکز معروف و معتبر علمی جهان است قبول شد.دوره ی چهار ساله ی انستیتو را هم با همان درخشندگی و درجه ی ممتاز پایان برد و از همانجا به آمریکا اعزام گردید.دوره ی مهندسی جنگل را در دانشگاه برکلی ایالت کالیفرنیا به اتمام رساند و به اخذ درجه ی فوق لیسانس نائل آمد و سرانجام در سال ۱۳۱۶ با کوله باری از دانش و تجربه و عشق به خدمت به وطن مراجعت کرد.زنده یاد ساعی اولین استاد علم جنگل شناسی در دانشگاه تهران بود و اولین کتاب و اثر علمی درباره ی جنگل های کشور را در دو جلد به رشته ی تحریر در آورد که به تشخیص اساتید و متخصصین فن هنوز یکی از منابع مستند و معتبر در رشته ی جنگل شناسی به شمار می رود.

استعداد شگرف و دانش عمیق در جنگل و مهندسی و ریاضیات  و هوش سرشار به او شخصیتی بین المللی داده بود .در واقع او اولین کسی است که برای جنگلکاری و توسعه ی فضای سبز در تهران گامهای موثر برداشت.پارک ساعی تهران و چنار های رشید و سر به فلک کشیده ی خیابان ولیعصر یادگار فراموش نشدنی و آثار ماندگار بزرگ مرد میدان عمل و علم است.

این استاد بزرگوار که همواره به تحقیق و تفحص مشغول بود سرانجام در حین انجام یک ماموریت علمی در روز چهارم دیماه ۱۳۳۱هنگام بازگشت از سفر شیراز بر اثر سانحه ی سقوط هواپیما دعوت حق را لبیک گفت و به وصیت خود او را در دانشکده ی منابع طبیعی دانشگاه تهران که همانجا روزگاری دانشجو  و روزگاری مدرس بود به خاک سپرده شد.

بدون تردید نام بلند آوازه ی این استاد بزرگ و محقق کم نظیر و مدیر مدبر به خاطر علم و جهاد و کوشش و ایثار و خدمات برجسته ی علمی فرهنگی و سازندگی برای همه ی دوران ها و نسل های این سرزمین همچون ستاره ای درخشان بر تارک تاریخ علوم منابع طبیعی ایران تابناک خواهد ماند.

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق                 ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما

یاد و خاطرش گرامی باد.

http://jangalban.persianblog.ir/

نوشته شده در جمعه ۱۳۸٦/۳/٢٥ساعت ۱٠:٥٤ ‎ب.ظ توسط ميثم ميار نظرات () |